مردم راستاب بر اساس شواهد تاریخی واز دوران باستان در جبه ی برآفتاب کوه جهانبین ساکن بوده اند. محوطه ی باستانی گنجگاه مربوط به دوران عیلامیان وهخامنشیان (این دو محوطه با شماره ی۲۶۵۶۹و۲۶۵۶۸درفهرست آثار ملی ثبت شده اند) محوطه ی سیاه دان مربوط به دوران اشکانیان(این محوطه با شماره ی۲۶۵۶۷درفهرست آثار ملی ثبت شده) ومحوطه ی دره ی جنی مربوط به دوران ساسانی(این محوطه با شماره ی۲۶۵۶۶درفهرست آثار ملی ثبت شده) ومحوطه ی بارغون وتپه ی خالو هادی که مربوط به دوران اسلامی می شوند ومتاسفانه تاکنون به ثبت ملی نرسیده اند تا همین بافت کنونی راستاب حلقه های به هم پیوسته ی تاریخ این روستا را شکل می دهند با وجود دنباله دار بوده تاریخ این روستا را تشکیل می دهند.
در گذشته راه راستاب مالرو بوده ودر زمان جاده ی باستانی دز پارت(شاخه ای از جاده ی ابریشم که هند رابه بغداد از راه سیستان-کرمان-یزد-اصفهان-چهارمحال-اهوازوبغداد) از دوشاخه ی ایل راه شورگاه وایل راه گردنه تشکیل می شد.